Jeżeli Bóg jest przy nas, to któż przeciwko nam?Rz 8,31b

17.09.2012: Nauczanie Biskupa Kaliskiego

List pasterski Biskupa Edwarda Janiaka z okazji rozpoczęcia posługi pasterskiej w Diecezji Kaliskiej

 

 

Drodzy Diecezjanie!

Dnia 21 lipca br. została ogłoszona moja nominacja na biskupa diecezjalnego kaliskiego. Jest to wola Ojca Świętego Benedykta XVI, którą pokornie przyjmuję i której z posłuszeństwem się poddaję. W następstwie tego faktu w dniu 12 września br., w czasie uroczystego ingresu do czcigodnej Katedry Kaliskiej, objąłem kanonicznie rządy w Diecezji.
Było to dla mnie niezwykłe przeżycie, które będę nosił głęboko w moim sercu. Odtąd jestem Waszym biskupem i pasterzem. Gorąco pragnę, by zapewnienie Chrystusa - wyrażone w słowach - „Moje owce słuchają mego głosu, a Ja znam je. Idą one za Mną i Ja daję im życie wieczne. Nie zginą one na wieki i nikt nie wyrwie ich z mojej ręki", towarzyszyło mojej posłudze biskupiej w Diecezji Kaliskiej. Niech będzie ono również i dla Was źródłem nadziei i mocy.

1. W pierwszym moim liście, który w tej chwili do Was kieruję, pragnę Was pozdrowić dobrze znanymi słowami: „Miłość Boga Ojca, łaska naszego Pana Jezusa Chrystusa i dar jedności w Duchu Świętym niech będą z wami wszystkimi". Jako Wasz biskup - kontynuując pasterską posługę znakomitego mojego poprzednika, Księdza Biskupa Stanisława i jego współpracownika Biskupa Teofila - będę Wam przypominał o tym, że Bóg jest Miłością, że kocha każdego człowieka, również słabego, bo nie chce jego śmierci, ale aby się nawrócił i żył (Ez 33, 11). Będę Wam również głosił, że łaską Pana naszego Jezusa Chrystusa zostaliśmy odkupieni, w sposób zupełnie darmowy i niezasłużony z naszej strony, że wiara, którą wyznajemy i żyjemy, jest darem Bożym. I wreszcie będę Was nauczał, że dar jedności jest fundamentalnym spoiwem wspólnoty wiernych, że pochodzi on od Ducha Świętego, który jest zasadą jedności Kościoła. Tych trzech darów: miłości, łaski i jedności - życzę wszystkim na początku mojej posługi biskupiej w Diecezji Kaliskiej.

Przez wstawiennictwo Najświętszej Maryi Panny Zwycięskiej - wspomnienie Jej Najświętszego Imienia obchodziliśmy w dniu ingresu - a także Św. Józefa. Patrona naszej Diecezji, proszę Ojca Wszechrzeczy, i Was usilnie proszę, byście swoimi modlitwami wsparli moje błagania, bym godnie wypełnił misję sługi Boga i apostoła Jezusa Chrystusa.
Bym - jako Wasz Biskup i Brat - wzywał do wiary i do poznania prawdy wiodącej do życia w pobożności, która opiera się na nadziei życia wiecznego i przez przepowiadanie została mi powierzona z rozkazu Boga, naszego Zbawiciela (por. Tt 1, 1-3). W świetle tych słów widzę moje nowe zadanie w Kościele Kaliskim: wzywać i prowadzić do wiary wszystkich, którzy zostali poddani mojej duszpasterskiej służbie; zachęcać do poznawania prawdy, która rozbłysła w słowie Objawienia Bożego, a pełnię światła znajduje w Jezusie Chrystusie.
Chodzi o Prawdę, która prowadzi do pobożności, czyli do życia dobrego, pięknego i religijnego. Prawda ta opierająca się na nadziei życia wiecznego, uwalnia od wszelkiej formy zniewolenia i depresji, otwiera oczy i serce człowieka na radość płynącą z pełni życia w Bogu.

2. Wielu z Was wie, że moi przodkowie wywodzą się z Ziemi Kaliskiej, urodzili się bowiem w dekanacie złoczewskim, tu poznali wiarę i chrześcijańską tradycję, i ja w tej tradycji zostałem wychowany. Urodziłem się na Dolnym Śląsku w parafii Malczyce, szkołę średnią ukończyłem w Sobieszowie. Studiowałem w Poznaniu na Akademii Rolniczej - Wydziale Leśnym, a we wrocławskich uczelniach: Metropolitalnym Wyższym Seminarium Duchownym i w Papieskim Wydziale Teologicznym otrzymałem formację intelektualną i duchową do kapłaństwa, które przyjąłem w dniu 19 maja 1979 r. Przez Ojca Świętego, bł. Jana Pawła II dnia 26 października 1996 roku zostałem ustanowiony biskupem pomocniczym we Wrocławiu. Przez 16. lat jako biskup pomocniczy służyłem Świętemu Kościołowi Wrocławskiemu.
Dzisiaj stoję przed Wami, jako Wasz brat Edward, by na polecenie Chrystusa usługiwać: Wam, Drodzy Bracia Kapłani Diecezjalni i Zakonni, i Tobie, Święty Ludu Boży.
Obejmując Diecezję Kaliską zaślubiam Cię Święty Kościele Kaliski nie sobie, lecz Chrystusowi Panu, abyś był na wieki stateczny we wierze, mocny nadzieją i niezachwiany w miłości ku Bogu i Braciom. Za Apostołem Narodów przyrzekam, że - mocą otrzymaną od Chrystusa - będę strzegł depozytu wiary świętej, ufny w pomoc tego, Który w swej Arcykapłańskiej modlitwie, przy ustanowieniu Eucharystii, modlił się za wszystkich do Ojca Niebieskiego: „Aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty Ojcze we Mnie, a ja w Tobie, aby i oni stanowili jedno w nas, aby świat uwierzył, żeś Ty mnie posłał" (J 17, 21).
W uczciwości mojego serca, pragnę Wam, Bracia Kapłani i Wierni, wyznać, że tylko dzięki dobroci Boga i łaskawości Stolicy Apostolskiej zostałem przed szesnastu łaty wyświęcony na biskupa. Niczego nie zawdzięczam sobie, wszystko otrzymałem od Boga, który mnie wybrał i powołał do swojej służby. Posłyszałem w mojej duszy krótki, zdecydowany głos Chrystusa Pana: „Pójdź za mną". Tak samo, jak ongiś powiedział Pan do młodego Jana Apostoła, do św. Piotra i do wszystkich kapłanów a także sióstr zakonnych i alumnów na przestrzeni ponad dwóch tysięcy lat.

3. Obecnie Bóg Wszechmogący, wolą Ojca Święto Benedykta XVI, zlecił mi urząd posługiwania biskupiego wśród Ludu Bożego pięknej Diecezji Kaliskiej. Podejmując to zadanie, pragnę przede wszystkim złożyć głębokie wyrazy uznania Księdzu Biskupowi Stanisławowi Napierale, Organizatorowi Diecezji Kaliskiej i pierwszemu jej Ordynariuszowi. Znam ten wielokierunkowy trud i wysiłek, jakim mój Poprzednik znaczył każdy dzień swojej biskupiej służby Ludowi Bożemu na przestrzeni całego ostatniego 20-lecia. Mam na myśli zarówno organizację struktur nowej Diecezji, jak również budowę instytucji koniecznych dla funkcjonowania Kościoła Diecezjalnego, a nade wszystko integrację różnych tradycji, wnoszonych we wspólnotę diecezjalną przez równie cenne części pochodzące z sześciu diecezji.
Braterskie słowa uznania kieruję również do Księdza Biskupa Teofila Wilskiego za Jego ofiarną pomoc Biskupowi Diecezjalnemu i roztropne zatroskanie o wszelkie odcinki życia duszpasterskiego.

Słowa miłości i szacunku kieruję dziś także do całego Duchowieństwa wszystkich stopni. To Wy, Kapłani, stanowiliście i stanowicie prawdziwą aciem bene ordinatam, na którą Wasz Biskup mógł zawsze liczyć. Zaszczyt to dla mnie, że będę wspólnie z Wami trudził się nad glebą serc ludzkich i wsiewał w nie zdrowe ziarno ewangelicznej nauki.
Szczęśliwy jestem, że wraz z Duchowieństwem Diecezjalnym i Zakonnym, z wielką rzeszą zapracowanych Sióstr Zakonnych oraz Katechetek i Katechetów Świeckich, będziemy nie tylko strzegli wieczystych lamp przed Najświętszą Eucharystią, lecz także niestrudzenie zapalać będziemy przed dziatwą i młodzieżą wspaniałe ideały Chrystusa i Kościoła naszych czasów.

4. Z kolei kieruję obecnie moje spojrzenie ku Wam wszystkim, Kochany Ludu Boży Ziemi Kaliskiej, by wypowiedzieć i pod Waszym adresem słowa szczególnej zachęty.
Rodzice stańcie odważnie na straży czystości obyczajów i wiary świętej w rodzinach Waszych. Trud wychowania nowych pokoleń w wierze i miłości ku Bogu, bliźnim i Ojczyźnie, dźwigajcie radośnie. Przecież to sam Bóg podzielił się z Wami twórczą mocą i postawił przed Wami zadanie powoływania do życia nowych pokoleń w Polskim Narodzie.
To prawda, że czeka Was niełatwy trud; że trzeba często niemal spalać się na ołtarzu rodzinnych potrzeb. Pamiętajmy jednak, bez ofiarnej miłości rodziców nie da się wychować prawdziwych wyznawców Chrystusa i wzorowych obywateli Ojczyzny. Niech o każdym z Was, Ojcze i Matko, powiedzą Wasze dzieci: gdzie był mój ojciec, gdzie pojawiła się moja matka, tam zawsze było jasno, radośnie i ciepło.
Młodzieży Umiłowana, do Was kieruję słowa radosnych pozdrowień. Tak bardzo ubogacacie swoją obecnością miasta i wioski naszej Diecezji. Mam nadzieję, że w sposób dojrzały realizujecie stawiane Wam zadania. Przypominał Wam je wielokrotnie bł. Jan Paweł II apelując, byście zrozumieli, że godność Polaka -chrześcijanina wymaga od Was dzisiaj,
może wyraźniej niż kiedy indziej, dynamiki w dobrym, wierności szlachetnym ideałom oraz wiernej, codziennej służby Bogu i Narodowi.

5. Zwracam się też bardzo serdecznie do ludzi nauki, ale także do pracowników fizycznych. Do tych, którzy trudzą się piórem, jak też i do tych, którzy pracują na roli; ogrodnicy, leśnicy - ludzie fizycznej pracy. W urzędzie, czy w warsztacie. Do wszystkich, którzy ofiarną pracą pomnażają dobra duchowe i materialne Kaliskiej Ziemi. Pozdrawiam gorąco pełnych twórczej siły, jak i tych, którzy korzystają już z zasłużonego odpoczynku.
Wszystkich Was, Umiłowani w Panu, zapraszam pokornym gestem do wspólnej, twórczej pracy nad dalszym rozwojem naszej młodej wiekiem Diecezji. Zaręczam, że nikomu, kto jest człowiekiem dobrej woli, zajęć dla dobra Kościoła Kaliskiego nie zabraknie. W służbie Kościołowi nie ma bezrobotnych, nie ma ludzi niepotrzebnych, nie ma emerytów. Zmieniają się tylko role, wszyscy jesteśmy Panu Bogu potrzebni, tak wiele bowiem zależy od naszej
modlitwy. Wszyscy jesteśmy drodzy i bliscy - „domownicy wiary".
Do Grup Wyznaniowych funkcjonujących na terenie naszej Diecezji kieruję słowa serdecznych pozdrowień w Chrystusie oraz wyrażam gotowość ekumenicznej współpracy. Proszę Je o przyjęcie daru mojej modlitwy; ich zaś modłom polecam swoją pracę pasterską.

6. W moim herbie biskupim widnieją litery IHS - Symbol Przenajświętszej Eucharystii. W niej bowiem - jak uczy Sobór Watykański II: „zawiera się całe duchowe dobro Kościoła, ta znaczy sam Chrystus, nasza Pascha i Chleb Żywy, który przez swoje ożywione i ożywiające Ciało daje życie ludziom" (DK 5).
Po lewej stronie herbu widnieje litera M, symbol Najświętszej Maryi Panny, Patronki parafii mojego Chrztu, a także Patronki naszego Diecezjalnego Sanktuarium Maryjnego w Twardogórze. Prawą część herbu zajmuje litera J, Symbol Świętego Józefa, Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny i Patrona naszej Diecezji. Natomiast moje zawołanie biskupie - dewiza - brzmi „OPORTET SERVIRE - trzeba, abym służył". W tym duchu staję dziś przed Wami.

Umiłowani w Panu Bracia i Siostry!

Przychodzę do Was, aby razem z Wami stanąć do pracy w Diecezji Kaliskiej. Mam tej pracy przewodniczyć, dlatego modlę się o moc natchnień Ducha Świętego. Modlę się o to, abym jak najmniej popełnił błędów i jak najwięcej powziął dobrych decyzji dla dobra Waszego, Waszych parafii, dla dobra naszego Kaliskiego Kościoła. Niech mi wolno będzie zwrócić się - raz jeszcze - do wszystkich stanów wchodzących w skład organizmu, któremu na imię Diecezja Kaliska, z gorącą prośbą abyście życzliwie przyjęli słowo Waszego pasterza i ojca, który pragnie Wam służyć, głosząc Ewangelię Jezusa Chrystusa; który chce modlić się w Waszych intencjach, licząc na Waszą modlitwę; który pragnie dobra dusz Waszych i Waszego zbawienia. Zawierzam dzisiaj ten piękny Kościół Kaliski naszemu Patronowi, Św. Józefowi, Oblubieńcowi Matki Słowa Wcielonego. Proszę też Królową Polski, by płaszczem swej macierzyńskiej opieki okryła nas wszystkich.

Wszystkim z serca błogosławię
W Imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Amen.

Kalisz, w Święto Podwyższenia Krzyża Świętego,
14 września 2012 r.

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką Cookies.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce. OK