Zawsze szukajcie prawdziwego oblicza Boga.Benedykt XVI

22.08.2012: Nauczanie Biskupa Stanisława Napierały

Poruszyła nasze umysły i serca

 

 

I

Matko Boga i nasza Matko, Jasnogórska Królowo i Matko! Matko naszego Nawiedzenia!

Diecezja Kaliska w swoich przedstawicielach przybyła dziś w pielgrzymce do Twego Jasnogórskiego Tronu, aby Ci podziękować za ogromne dobro, którego doznała od Ciebie. Dzięki Tobie, Maryjo, Pan uczynił nam wielkie rzeczy i radość nas ogarnęła. Tym wielkim dobrem było Twoje Nawiedzenie. W kopii Jasnogórskiego Obrazu, w okresie od 11 września 2010 roku do 29 października 2011 roku, nawiedziłaś wszystkie parafie Kaliskiej Diecezji, a także wspólnoty zakonne oraz inne miejsca, do których Ty sama zapragnęłaś zaglądnąć, jak „Dom Życia”, który daje schronienie samotnym kobietom, czy Dom Brata Alberta dla bezdomnych mężczyzn, czy kaliskie Więzienie.

Kroczyłaś szlakiem, który wcześniej, jakby torując Ci drogę, wytyczyli i przygotowali: najpierw, na początku Diecezji, Twój małżonek dziewiczy św. Józef w kopii swego Kaliskiego Wizerunku, a potem Twój Syn, miłosierny Jezus, przez dziewięć lat szedł i udzielał siebie ludziom w Misjach Miłosierdzia Bożego. Ty więc Matko, jako trzecia z trzech osób kaliskiego Obrazu Świętej Rodziny, zwieńczyłaś wielkie dzieło łaski potrójnego Nawiedzenia, którą Bóg obdarować raczył Diecezję Kaliską w ciągu dwudziestolecia jej istnienia.

 

II

Wszędzie, gdzie pojawiłaś się Matko, w Jasnogórskim Obrazie Nawiedzenia, ludzie doznawali poruszenia w swoich umysłach i sercach. Przygotowywali się na spotkanie z Tobą, uczestniczyli w misjach i rekolekcjach, gromadzili się licznie na powitaniach Ciebie, przybywali w ciągu nocy i dnia, aby być z Tobą i wpatrywać się w Twoje oblicze, aby w modlitwie przedstawiać Ci swoje sprawy, niekiedy po ludzku beznadziejne.

Nawiedzenie stało się prawdziwym wyznaniem wiary, zarówno w wymiarze prywatnym i indywidualnym, jak też w wymiarze publicznym. Nawiedzenie wszędzie było przeżywane jako niezwykłe święto. Podkreślały je na zewnątrz dekoracje świątyń i domów, ulic i dróg, wiosek i miast.

,,Przeżywaliśmy naszą wiarę, przeżywaliśmy rzeczywistość Kościoła, uprzytamnialiśmy sobie, że powołani jesteśmy do życia; do pełni życia, pełni radości, pełni szczęścia, że powołani jesteśmy do Nieba” (Wprowadzenie w liturgię pożegnania Obrazu Nawiedzenia podczas Mszy św. na Rynku kaliskim 29 października 2011 roku).

Stawała przed nami prosta i radosna prawda: Jest Bóg! I On nas kocha! Dobrze było nam z Tobą, Maryjo, Matko naszego Nawiedzenia. Szkoda, że tak szybko minął ten niezapomniany czas. Dziś przybyliśmy na Jasną Górę, aby Ci, Matko, za wszystko podziękować najpiękniej, jak potrafimy.

Dziękujemy także Ojcom Paulinom, stróżom Twojego Obrazu na Jasnej Górze i Obrazu Twojego Nawiedzenia w Ojczyźnie. Dziękujemy Wam, Drodzy Ojcowie, gorliwi misjonarze i rekolekcjoniści, piewcy przedziwnych dzieł naszej Matki i Królowej.

 

III

Przybyliśmy, Maryjo, aby nie tylko Ci podziękować, lecz bardziej jeszcze sławić i czcić. Wiemy bowiem, że chce tego Bóg. W czasie Nawiedzenia mogliśmy na nowo widzieć i doświadczać potęgi Twego wstawiennictwa u Boga. Zaiste z Tobą jest Pan, jesteś pełna łaski, jesteś błogosławiona.

Dziś jest dzień, w którym mija 1015 lat od męczeńskiej śmierci św. Wojciecha. On obok Ciebie, Maryjo, jest czczony jako Patron naszej Ojczyzny. Chociaż św. Wojciech nie jest autorem najstarszej polskiej pieśni religijnej, która rozpoczyna się imieniem nazywającym Cię ,,Bogurodzicą”, przecież pieśń ta łączona jest ze św. Wojciechem, Twoim czcicielem. Prosimy więc św. Wojciecha, aby pomógł nam godnie sławić i czcić Ciebie, ,Bogarodzico - Dziewico, Bogiem sławiena Maryjo, Matko zwolena, zwolena, bo mająca u Syna uznanie i chwałę. ,,Usłysz głosy nasze”, ,,napełń myśli” nasze, ,,słysz modlitwę”, ,,a dać raczy”.

 

IV

Twoje przejście Maryjo przez naszą Diecezję porównaliśmy do uprawy gleby i posiania w niej ziarna. Za Twoim poruszeniem uprawialiśmy glebę naszych serc, a Duch Święty posiewał na niej ziarno łaski i Bożego słowa. W Ewangelii dzisiejszej uroczystości słyszeliśmy, że ,,jeśli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity” (J 12, 24).

Ufamy, że ziarno posiane w czasie Twego Nawiedzenia wyda plon. „Bywa, że ziarno zakiełkowuje dopiero po latach. Trzeba być cierpliwym”. I trzeba się trudzić, jak przypomina dziś Psalm responsoryjny: ,,Ci, którzy we łzach sieją, żąć będą w radości. Idą i płaczą, niosąc ziarno na zasiew, lecz powrócą z radością niosąc swoje snopy”. Matko, pomóż, aby nasze prace i wysiłki zaowocowały snopami dobrych czynów, zasługujących na Niebo.

 

V

Kościół żyje w radości Zmartwychwstania i w oczekiwaniu na spełnienie się „obietnicy Ojca”, to jest na zesłanie Ducha Świętego. Gdy On zstąpił na Apostołów, otrzymali Jego moc i stali się świadkami Zmartwychwstałego Pana w Jerozolimie, i całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi” (por. Dz 1, 8).

Maryjo, Oblubienico Ducha Świętego, wyproś dla naszej Diecezji obfite wylanie Ducha Świętego na nowe jej dwudziestolecie. Niech ona rośnie i się rozwija jako żywa cząstka Kościoła Twojego Syna.

Najnowsze

Strona korzysta z plików cookie w celu realizacji usług zgodnie z Polityką Cookies.
Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do cookie w Twojej przeglądarce. OK